Από τα πιο διεξοδικώς μελετημένα θέματα στην τέχνη, το τοπίο, μας απασχολεί περισσότερο, ίσως γιατί είναι μια τόσο παράδοξα αφηρημένη έννοια.
Όπως το κλίμα επηρεάζει τη γλώσσα, έτσι και ο γεωγραφικός τόπος καθορίζει τις παραμέτρους ανάγνωσης πάνω στο τοπίο.
Στα μικρο-τοπία, οι ασήμαντες εδαφικές περιοχές, αδιάφορες σαν περιβάλλον ακόμη και για βοτανολόγους, μετατρέπονται σε τοπία τα οποία δεν έχουν την πρόθεση να οριοθετήσουν την έννοια.
Απλά ανακαλύπτεται η γοητεία αυτών των ταπεινών στοιχείων της χλωρίδας, μακριά από κάθε γραφικότητα, με μια ευθεία προσέγγιση.
Δανειζόμενος την οπτική γωνία μικρών τρωκτικών και ερπετών ο φωτογράφος μας ξεναγεί σ’ ένα περιβάλλον όπου το φως μετατρέπει το ασήμαντο σε πολύτιμο, το ταπεινό σε μεγαλειώδες.
Μανώλης Σκούφιας 1998
Micro-Landscapes - Tasos Kesidis
The landscape, one of the themes which art has studied in most detail, is perhaps of greatest interest to us because it is such a paradoxically abstract concept.
Just as the climate has an effect on languages, so the geographical location determines the factors by which we apply a reading to the landscape.
In Micro-Landscapes, insignificant pieces of ground which are of no environmental interest (even to botanists) are transformed into landscapes which lack any intention of defining the concept of that term.
Quite simply, they reveal the allure of the humbler components of the flora, devoid of any ambition to be "picturesque" and using a direct approach. The photographer borrows the angle of vision of the smaller rodents and reptiles in order to guide us through an environment in which light makes precious that which is insignificant and transforms the humble into the magnificent.
Manolis Skoufias 1998